بازسازی چهره انسان به کمک فناوری هوش مصنوعی

[ad_1]

کلیک – بسیاری از فعالان و کارشناسان دنیای فناوری معتقدند که آینده در گرو و تحت تاثیر فناوری هوش مصنوعی خواهد بود ، این فناوری در سال های اخیر پیشرفت های قابل ملاحظه ای داشته و امروز نتایج باور نکردنی ای را نشان می دهد .

اگر بخواهیم به چند مورد محدود از نتایج پیشرفت هوش مصنوعی اشاره کنیم می توانیم پیدایش خودروهای خودران ، پیشرفت دستیار های هوشمند مجازی(مانند سیری در اپل)و فناوری ترجمه ماشینی را برایتان مثال بزنیم و جالب است بدانید که همه این موارد تا چند سال پیش از دید اکثر کارشناسان آینده نگر امری غیر ممکن تلقی می شدند ، البته کامپیوتر هنوز مسیر زیادی را در جهت تکامل پیش روی خود دارد و هنوز کارهایی وجود دارند که کامپیوتر به خوبی قادر به انجام آنها نیست ، چهره سازی مصنوعی انسان توسط یکی از مواردی است که کامپیوتر ها را همیشه به چالش کشیده است .

یک پروفسور علوم رباتیک به نام  ماساهیرو موری در سال ۱۹۷۰ تکنیکی را معرفی کرد تا بلکه با استفاده از آن کامپیوتر ها بتوانند از پس پروژه ای پیچیده همچون چهره سازی مصنوعی انسان بر آیند ، او نام این تکنیک ابداعی خود را Uncanny valley گذاشت ، با وجود پیشرفت زیادی که با استفاده از این تکنیک در مورد چهره سازی مصنوعی انسان پدید آمد اما نتایج چهره سازی مصنوعی در آن زمان ضعیف و از دید برخی حتی مسخره به نظر می آمد .

یکی از محققان گوگل به نام مایک تیکا اخیرا پروژه ای را آغاز کرده که در مسیر تکامل تکنیک پروفسور موری قدم بر می دارد و در آن از هوش مصنوعی استفاده شده است ، نام این پروژه Portraits of imaginary people(چهره انسان های خیالی)بوده و کلیدی ترین ابزار آن به کارگیری شبکه های عصبی می باشد ،  درنتیجه به کار گیری پروژه مایک تیکا چهره سازی مصنوعی انسان تحولی بزرگ را تجربه کرده به طوری که دیگر به سادگی نمی توان یک چهره ساختگی را از چهره یک انسان واقعی تشخیص داد .

مایک تیکا در مصاحبه با وبسایت خبری دیجیتال ترندز می گوید:پروژه من از نوعی خاص از فناوری شبکه های عصبی به نام شبکه های ساختگی – رقابتی استفاده می کند که توسط آقای ایان گودفلو بر روی آن سرمایه گذاری شد ، تکنیک شبکه های ساختگی – زایشی برای چهره سازی مصنوعی انسان از دو شبکه عصبی جداگانه استفاده می کند که در کنار هم نقش مکملی را ایفا می کنند ، در واقع این دو شبکه عصبی همیشه در حال رقابت با یکدیگر می باشند .

یکی از این شبکه های عصبی نقش ساخت و تولید چهره سازی مصنوعی انسان را بازی می کند و این در حالی است که وظیفه شبکه عصبی رقابتی سعی در قائل شدن تمایز بین چهره های ساختگی و نیز چهره های واقعی انسانی می باشد و با به کارگیری فناوری یادگیری ماشینی رویه مذکور همیشه در حال تکامل و پیشرفت می باشد .

بدین ترتیب چهره های ساخته شده توسط هوش مصنوعی به قدری پیشرفت کرده اند که هر بیننده ای نخواهد توانست چهره های واقعی را از نمونه های ساختگی تشخیص دهد

[ad_2]

لینک منبع